Blog Archives

Lettie hopper opp på skuldra mi så fort ho fer sjangsen ...

31/8/2021

0 kommentarer

Ho her kom ut med eit plopp. Egget var ikkje ein gong pippa hull på før ho låg der og kika på verda. Ei spesiell lita frøken som eg trudde var ein hane slik som ho hoppa hit og dit og var rask som ei loppe. Men no er ho over 6,5 veker og eg trur heilt sikkert at ho er ei høne. Ho er no veldig hønete av seg. Fredlig og veldig flink å til å finne alt mulig rart å ete i marka.
Ho er merkbart den mest sjølvstendige av alle her. Ho er alltid først ut av hønsehuset og sist inn. Ho liker det ikkje når eg tek ho inn for kvelden men eg blir fort tilgitt for ho liker faktisk kos og klapp. Ho har fleire gonger sove på fanget mitt når eg har tid å sitte stille ei stund sammen med dei. Ei artig lita høne dette som ser ut til å kunne bli ei skjønnheit av ei sølvranda Wyandotte.
Derav navnet sjølvsagt, Dottie ;)

Her er vakre Dottie vår :)

Hønegangen.. .. .. ..

Bestevenninnene, Maransøstrene og Dottie

Kva er utafor her?

Kanskje gå ein tur ut? Ooops nei d var litt for tragt her...

Sjå kor langt eg kan strekke halsen min da!

Heisann! Eg er ikkje mora dykkar! Helsing hanepane reservefar

0 kommentarer

På tide å lære kyllinger å vagle om natta

20/8/2021

1 Kommentar

Kyllingane har ingen vaksne som lærer dei å vagle om natta så her må hønemor Unni sjølv ta ansvaret for opplæringa. Til no har dei låge på golvet og kura sammen i ei klynge. Det er jo klart at det er koselig og varmt :)
Men.... det er ikkje ei god løying for dei drit nemlig der dei søv. Ja egentlig så drit dei der dei er uansett om dei ligg, står, vagler, et , drikk....ja you name it! Skit gjer dei overalt :P
Og så er det ikkje bra for fjørstellet at dei ligg og lett kan få både lus og midd.
Nei her må det vaglast!
Eg har prøvd å løfte dei opp på vaglene inne i hønsehuset men neida....dei hopper ned så fort dei har anledning. Så har eg prøvd godbiter og godsaker der oppe....neida... INGEN har til no hoppa opp dit sjølv om dei absolutt er kapable til det.
Så no har eg funne på ein ny taktikk: Eg laga ei lav vagle og la den over plassen dei bruker å ligge på. Og kva skjedde etter ti gonger å sette dei oppå? Jo! To-tre av dei vagla :)))
Dette er sikkert vegen å gå tenker no hønemor då og planlegger å heve beina etter kvart så dei blir nødt til å følge med opp i høgda ;)
Edit: etter ein del råd i hytt å pine kan eg slappe av ei stund til og forhåpendtligvis så vil dei lære dette sjølv med tida :)
Edit2: Det viste seg at i ein alder av 4 mnd så vagla Maransane og Wyandotten. Opringtonsane var veldig glad i å ligge på bakken, men det resulterte i skit på seg og andre... Så eg laga breiare vagler på 10 cm og satte dei opp der (ca 60 cm høge) kvar kveld i ein mnd. Så når dei var 5,5 mnd så gjekk dei opp sjølve kvar kveld.